﻿<title_newspaper=”Trybuna Ludu”> 
<title_article=”Ziemia obraca się szybko”> 
<author_1=”Andre Wurmser”>
<author_2=””> 
<language=”pl”> 
<style=”press”>
<year="1954">
<month="7">
<date=”1954-07-15”>
<period=”d”>
<status=”1_obieg”>
<support=”paper”>
Mówicie, że większość z tych deputowanych, którzy głosowali za inwestyturą dla Mendes - France'a nie stanowi bynajmniej większości prawdziwych obrońców pokoju? To prawda. Niektórzy z nich uważają Konferencję Genewską wyłącznie za okazję do wydobycia się z niewygodnej sytuacji, aby w niedalekiej przyszłości ponownie rozpocząć wojnę — korzystając z chętnie ofiarowanej pomocy amerykańskiej. Inni znowu chcieliby zakończyć wojnę w Indochinach, aby tym mocniej dławić narodowo - wyzwoleńczy ruch narodów Tunisu i Maroka. Jeszcze inni uważają, ze powrót wojsk ekspedycyjnych do kraju oznaczać będzie wzmocnienie armii francuskiej i tym samym może stanowić pretekst do ratyfikacji „armii europejskiej”.
Ale pokój to upajający napój — kto się go napił, ten go zawsze będzie pragnął. Zwycięstwo pokoju w Wietnamie — jeśli zostanie osiągnięte — pociągnie za sobą inne podobne zwycięstwa i nie łatwo przyjdzie tym panom pod osłoną tego pokoju, wciągnąć naród francuski do innej wojny.
To już nie te czasy, gdy Stany Zjednoczone przemawiały nie znoszącym sprzeciwu tonem: prezydent Eisenhower wystosował wprawdzie do prezydenta Francji bezczelny, telegram — ultimatum, ale tym razem zaledwie jeden czy dwa najbardziej szmatławe dzienniki dopatrzyły się w tym telegramie „serdeczności” — reszta napiętnowała go, jako „mieszanie się do wewnętrznych spraw Francji, którego nie można tolerować”. 
Ziemia obraca się, towarzysze, ona obraca się szybko. 
Mówicie, że jeszcze jest dużo do zrobienia? No tak. W Warszawie — to coście już zrobili napawa mnie podziwem i entuzjazmem to co pozostaje jeszcze do zrobienia, być może doprowadziłoby do zwątpienia naród mniej dzielny, niż wasz. I wiem, że wielu z was niecierpliwi się, prycha jak podniecony młody koń. Są oni jak blankiści, o których mówił Engels — a nasz Maurice Thorez bardzo lubi powtarzać za nim to zdanie — że „uważali swoją niecierpliwość za argument teoretyczny”.
 </support> 
</status> 
</period> 
</date> 
</month> 
</year> 
</style> 
</language> 
</author_2> 
</author_1> 
</title_article> 
</title_newspaper>

